De meest memorabele momenten met Patrick

Na bijna 5 jaar gaat Patrick op zoek naar wat nieuws

“Elke keer dat ik begin met een nieuwe baan, denk ik: ik ben er klaar voor. Ik heb de kennis. Ik kan dit. En als je dan weggaat, denk je: jeetje, ik heb zoveel geleerd in die tijd! Je wordt op zoveel vlakken wijzer en beter. Beter in hoe je dingen oppakt, hoe je dingen oplost en hoe je omgaat met collega’s. In die kleine 5 jaren dat ik bij ProActive heb gewerkt, is mijn hele ‘ik’ veranderd en op alle punten verbeterd. Ik ben een ander mens geworden.”

Na bijna 5 jaar neemt onze consultant Patrick Schouten afscheid van ProActive. Voordat hij ons verlaat, doen we ‘a trip down memory lane’.

Ga ik werken in een kerk?
“Ik kan me mijn sollicitatiegesprek nog goed herinneren. Ik was gelukkig 20 minuten te vroeg, want ik kon ProActive totaal niet vinden. Het gebouw leek wel een woonhuis. Na 10 minuten zoeken, heb ik gebeld. Het eerste dat ik zag , was een miniatuur van de kerk. Het lag pontificaal op tafel, dus vroeg ik wat die kerk daar deed. Heiko vertelde dat ProActive behoorlijk groeit en dat de kerk het nieuwe kantoor zou worden.”

Daarna begon het echte gesprek. “Een vragenvuur! Mijn financiële kennis werd getest en ze wilden weten wat ik al over ProActive wist. Toen ik vertrok, dacht ik nog: dat wordt em niet. Maar vervolgens werd ik uitgenodigd voor een tweede gesprek.”

“Dat gesprek was wel een stuk relaxter. Het leek wel de omgekeerde wereld. Het eerste gesprek was net een vervolggesprek en het tweede gesprek leek op een kennismakingsronde. Toen kwam ook vrij snel naar voren dat ik een kans kreeg om te laten zien wat ik in huis heb.”

Patrick mocht meteen kennismaken met zijn nieuwe collega’s. “Ik weet nog dat ik toen dacht: verrek, dit zijn allemaal mensen van mijn leeftijd. Een jong bedrijf, met jonge mensen. Dit kan alleen maar mooi worden.”

Uitjes om niet te vergeten
In zijn jaren bij ProActive heeft Patrick te veel mooie momenten gehad om er maar één te kiezen. Dus kiest hij er vier uit, te beginnen met zijn eerste training. “Ik ging samen met Ming naar de klant, had de tekst ingestudeerd en was bewapend met kennis, zoals ze dat noemen. Toen ik mijn verhaal had gedaan, viel de spanning van me af. Dat is zo een euforisch moment als je klaar bent. In de auto terug hebben we het gevierd met keiharde muziek.”

“Dan had je nog de traktatie van Ramon, omdat hij na drie jaar nog steeds ‘Petrick’ zei, in plaats van “Patriek”. Daar hebben we heerlijke kroketten aan overgehouden.”

“En dan heb je de uitjes. Het bedrijfsuitje in de Ardennen is er één om nooit te vergeten. We verbleven in een villa die meer weg had van een kasteel. Op de binnenplaats speelde we een soort real life MarioKart waarbij we elkaar’s ballonnen moesten leegprikken. En het mooiste van dit uitje was dat achteraf bleek dat daar ook kinky feesten worden gegeven. Vandaar die verdachte kerkers. En dan heb je ook de consultancy uitjes, vooral die keer dat we speciaalbiertjes gingen drinken en ik met Lars naar huis moest lopen om 2 uur ‘s nachts. Dat was echt een onwijs gezellige wandeling. Rond 4 uur waren we ‘al’ bij Bennebroek.”

Onze leukste momenten met Patrick
Op z’n beurt hebben zijn teamgenoten ook goede herinneringen aan ‘hun Trick’. Voor Lars was dat zijn 1 april grap: “Ik had een vals e-mailadres aangemaakt en mailde Patrick een gigantische boete vanuit onze leasemaatschappij. Hij had totaal niet door dat het nep was en riep gelijk: Gast, kijk wat ik nou binnenkrijg!”

Patrick zelf is ook wel van de geintjes. Niels zal de ochtend dat Patrick hem een filmpje op zijn telefoon liet zien, niet gauw vergeten. “Het geluid stond keihard aan. En na een paar seconden liep hij weg en werden er ineens ‘verdachte geluiden’ afgespeeld. Daar zat ik dan, alleen met die telefoon!”

Onze nieuwste consultant, Noureddine, heeft nog niet zoveel met Patrick meegemaakt, maar ook hij kan een mooi moment noemen. “Tot een paar maanden geleden had ik nog nooit van IPA gehoord. Dat is een speciaalbiertje dat nu helemaal in is. Patrick stond erop dat we met het hele team een avondje weggingen, zodat ik mijn eerste IPA’tje kon proeven in de Jopen kerk.”

Manon heeft er juist zoveel, dat ze niet kan kiezen: “Die keer dat we verkleed als Matroesjka naar een klant gingen. Of Trick zijn dansjes, gewoon op kantoor. We hadden zo veel lol, dat we niet meer naast elkaar mochten zitten. We lachten te hard!”

Daarna zat hij naast Pieter Bas, die dagelijks “ja, maar luister nou” naar z’n oren geslingerd kreeg. “En dat is slechts één van de vele Patrick oneliners.”

Wat Bas direct te binnen schiet is die keer dat ze mee mochten lunchen bij een klant: “Er waren alleen nog twee afbakpizza’s. Geen probleem natuurlijk! Alleen waren de pizza’s zo hard en taai. Na drie kwart hebben we allebei de strijd gestaakt.

En, wat nu?
Zoveel mooie momenten en nog zoveel mogelijkheden. Waar haal je dan het lef vandaan om weg te gaan? “Soms zetten bepaalde gebeurtenissen je aan het denken. Wat ben ik nou aan het doen? Ben ik waar ik wil zijn? Is dit het?

Ik heb het gevoel dat er nog iets voor mij ligt, dat mij nog meer gaat geven dan ik nu al heb. Ik weet nog niet precies wat dat is, maar ik wil proberen het te ontdekken. Ik wil ontdekken wat het leven mij nog meer te bieden heeft.

Ik zoek meer vrijheid, nog meer vrijheid. En dat is geen financiële vrijheid. Dat is me steeds minder gaan interesseren. En misschien vind ik die vrijheid niet eens, maar als ik het niet probeer…”

2017-03-06T13:15:07+00:00

Laat een reactie achter