Programmeren voor kinderen: terug naar de basisschool

Programmeren voor kinderen: terug naar de basisschool

Afgelopen zaterdag stond er een artikel in de Volkskrant waarin gepleit wordt voor het invoeren van programmeerlessen voor kinderen. Eén van de conclusies is dat het succes van dergelijke lessen staat of valt bij het enthousiasme van de docent. Voor andere vakken bestaan er vaste lesmethodes, maar programmeerlessen vragen veel creativiteit van een docent.

Op basisschool De Zonnewijzer zit zo’n creatieve leraar. Hij benaderde ons om een rol te spelen binnen het lesprogramma over programmeren. Ons idee was om met Scratch aan de slag te gaan. Scratch is een programmeertaal die speciaal is gericht op kinderen. De taal is door MIT ontwikkeld en ook in het Nederlands beschikbaar. Ter voorbereiding hadden we aan aantal opdrachten bedacht en uitgewerkt en gingen voor het eerst in jaren terug naar de basisschool

Meester George en Ralph

Terwijl de kinderen buitenspelen, starten Ralph en ik de computers op en leggen de opdrachten klaar. Hopelijk hebben we genoeg opdrachten bedacht om de kinderen een anderhalf uur zoet te houden.

Als iedereen op z’n plek zit, geven we een korte introductie van ons werk en wat programmeren eigenlijk inhoudt. Kort gezegd komt het er op neer dat een computer heel snel en precies is, maar niet zo slim. Alle regels die hij volgt, moet een programmeur eerst bedenken. Dit hebben de kinderen vorige week gemerkt toen ze de boterham-smeer-robot-opdracht deden. Dat ging niet in één keer goed, met alle hilarische gevolgen van dien.

Na ons praatje mogen de leerlingen zelf aan de slag. Sommigen hebben al eerder gewerkt met Scratch, maar voor de meesten is het nieuw. In tweetallen gaan ze snel aan de slag. Wat opvalt, is dat de interactie met het programma heel gemakkelijk verloopt. Iets oppakken en verslepen, wisselen van tabblad en de omgang met toetsenbord met muis, is geen enkele uitdaging. Het volgen van de opdrachten daarentegen wel.

De eerste opdracht – waarin ze het programma iets laten zeggen – lukt wel. Daarna zijn de kinderen snel afgeleid: verschillende kinderen zijn erachter dat er ook een tekenfunctie in het programma zit en beginnen heftig te experimenteren. Ze vullen hun scherm met autobussen en wolken, overgoten met een kleurrijk lijnenspel. Het is niet precies wat wij voor ogen hadden, maar met oog op hun leeftijd volkomen begrijpelijk. En ze hebben er heel veel plezier in!

Geen nieuwe modules, wel enthousiaste kinderen

Onze middag terug op school heeft ons helaas geen reeks nieuwe programma’s opgeleverd, maar dat was misschien ook een te hoge verwachting. Het uiteindelijke resultaat is veel mooier: een groep 6- en 7-jarigen die voor het eerst in aanraking zijn gekomen met programmeren en daar een plezierige ervaring aan hebben overgehouden. En stiekem hoop ik dat we bij enkele van hen een kleine vonk teweeg hebben gebracht die het enthousiasme voor dit mooie vak doet ontsteken.

2017-04-13T16:45:49+00:00

Laat een reactie achter